Geluk

Ik leer langzaam hoe ik onbereikbaar kan zijn

Ik leer langzaam hoe ik onbereikbaar kan zijn

Ik leer langzaam hoe ik onbereikbaar kan zijn, niet het soort onbereikbaar wat berekent dat ik spelletjes speel, ‘hard to get’ speel of mensen bewust negeer. Nee leren om onbereikbaar te zijn is leren hoe ik mijn ziel, energie en hart kan beschermen.

Ik leer langzaam hoe ik onbereikbaar kan zijn voor de mensen die me uitputten. De mensen die het leven en de goede energie uit me zuigen. Mensen die in mijn leven komen, het zwaarder maken en weer weg gaan. Ik leer langzaam hoe ik mijn tijd kan investeren in mensen die je me juist energie geven. Ik leer langzaam dat de mensen kiezen die jij om je heen wilt niet egoïstisch of onbeleefd is: het is noodzakelijk. 

Ik leer langzaam hoe ik onbereikbaar kan zijn voor de mensen die me niet waarderen. Ik heb eindelijk geleerd dat liefde zonder respect en waardering niets betekenen. Dat de mensen die zeggen dat ze van je houden, maar er niet zijn als je ze nodig hebt, niet voor je opkomen als dit nodig is, je niet waarderen. Ze vinden je aardig, maar ze zijn niet bang om je te verliezen en ze zijn niet bang om je teleur te stellen.

Ik leer langzaam hoe ik onbereikbaar kan zijn voor vicieuze cirkels: voor mensen die niet veranderen. Voor mensen die altijd op je hulp rekenen, maar die er niet zijn als jij een keer hulp nodig hebt.

Ik leer langzaam dat, om mezelf te beschermen, ik mijn omgeving wijs moet kiezen. Als dit betekent dat je hierdoor onbereikbaar bent voor sommige mensen, energie en omstandigheden, dan is dit omdat mijn leven nooit zal veranderen als ik niet verander met wie ik mezelf omring. Ik leer langzaam dat onbereikbaar zijn je soms dichter in de buurt brengt bij de dingen die voor jou zijn bedoeld, omdat je langzaam alles reinigt en los laat wat dit niet doet. 

thoughtcatalog.com

Deel op:
  •  
  •  
  •  
  •