Aan de andere kant ben je daarom waarschijnlijk ook enorm bang om fouten te maken en doe jij je best om je minpuntjes te compenseren met controlerend en streng gedrag over wat je verwacht van jezelf (en anderen). Wanneer je een fout maakt tijdens je powerpoint presentatie dan maakt het niet uit dat je een fantastische presentatie hebt gegeven en dat je het heel goed hebt gedaan. Jij ben eigenlijk alleen maar bezig met die ene fout en wenst dat jij je nog beter had voorbereid. Wanneer je manager je opbouwende kritiek geeft tijdens je functioneringsgesprek dan is dat het enige waar jij aan blijft denken. Terwijl je al je doelen voor dat jaar wel hebt behaald en je het heel erg goed hebt gedaan. En wanneer je collega ergens beter voor heeft gescoord dan jij dan kun je niet blij zijn voor je collega, nee dan baal je als een stekker dat jij niet zo goed hebt gescoord.

Klinkt dit je bekend in de oren? Dan ben je waarschijnlijk toch echt een perfectionist, niet te verwarren met het verlangen om altijd je best te doen of het streven naar een goed resultaat. Want deze dingen kunnen je helpen om te groeien terwijl perfectionisme vaak voortkomt uit angst. Perfectionisme zorgt voor nervositeit en zorgt er ironisch genoeg voor dat jij niet de beste versie van jezelf bent. Niemand streeft naar imperfectie, maar er is een verschil tussen de mensen die imperfecties gebruiken om zichzelf te verbeteren en de mensen die imperfecties gebruiken om over zichzelf een oordeel te vellen. Daarom zie je onderstaand 5 redenen om dat uitputtende perfectionisme over boord te gooien:

1 Je krijgt een gevoel van vrijheid
Perfectionisme geeft je een veel minder vrij gevoel. Perfectionisme houdt je gevangen, door perfectionisme onthouden we elke misstap die we ooit zijn begaan. Dit is absoluut niet productief want het weerhoudt ons van nieuwe uitdagingen en successen. Niemand vindt het fijn om fouten te maken, maar we moeten leren dat we fouten moeten accepteren en dat fouten niets te maken hebben met onze eigenwaarde. Als je dit kunt dan krijg je een gevoel van vrijheid en kun je leren van je fouten zonder dat ze je definiëren.

2 Het zorgt voor groei
Wanneer je perfectionistisch bent dan is het zwart of wit, namelijk succes of mislukking en er zit niets tussen. Hierdoor is er geen ruimte om te groeien, want groei betekent de mogelijkheid op mislukking. Hierdoor blijf je in je comfort zone en ontwikkel je geen nieuwe vaardigheden. Aan de andere kant, wanneer we niet worden gedreven door de angst om te mislukken zijn veel meer geneigd om nieuwe dingen te proberen en om nieuwe avonturen aan te gaan.

3 We leren om niet alleen het resultaat maar ook het proces te waarderen
Eerlijk is eerlijk, niemand heeft zin in de worstelingen en drempels die het leven ons in de schoot werpt. Het is zelfs zo dat we vaak perfectionistische neigingen hebben om ons te beschermen voor deze ‘uitdagingen’. Het probleem is alleen dat om onze beste zelf te worden we ons nou eenmaal door de worstelingen van het leven heen moeten slaan. Als mens kunnen we veel aan en ervaringen (goed of slecht) vormen ons en maken ons sterker.

4 We kunnen stralen
Als we perfect zouden zijn, wat zou dat dan betekenen? Dat we nooit een fout zouden maken? Dat we nooit af zouden wijken van het gemiddelde? Geen idee hoe het er uit zal zien, maar het klinkt saai en confronterend (wie wil er nou bevriend zijn met iemand die perfect is? Soms kun je toch gewoon samen lachen om alle domme dingen?). Wanneer we perfectionistisch zijn dan doen we er alles aan om fouten te voorkomen en onderdrukken we bepaalde kwaliteiten. Kwaliteiten die er misschien juist voor zorgen dat jij straalt. Onze gekke kanten, onze uitgesproken smaak en onze unieke keuzes laten ons juist zijn wie we zijn!

5 Het vermindert stress
Wanneer je constant perfect wilt zijn, wanneer je doodsbang bent om te falen en wanneer je te zenuwachtig bent om nieuwe dingen te proberen dan kan dit alle energie uit je wegzuigen en een gestrest hoopje ellende achterlaten. We moeten goed voor onszelf zorgen, lief voor onszelf zijn en gezonde gedachtes over onszelf hebben. Sta jezelf toe om soms volledig de mist in te gaan, om te falen, om onderuit te gaan; dit is namelijk helemaal niet erg. Je leert van je fouten, je kunt er later zelfs om lachen en het belangrijkste het geeft je zoveel rust wanneer je jezelf toestaat om gewoon mens te zijn.